http://www.mgrehab.ulotka.org/
ITB

Zespół pasma biodrowo piszczelowego/ITB Syndrome/

Anatomicznie pasmo biodrowo piszczelowe jest boczną częścią powięzi szerokiej.Biegnie od górnej części miednicy do kłykcia bocznego kości piszczelowej.Szerokie na kilka cm.Rozpoczyna się trzema pasmami:przedniogórnym/włókna ścięgniste m.TFL/,tylnogórnym/głębokie włókna pośladkowego wielkiego/oraz środkowym/powięż ścięgnista m.pośladkowego średniego/.

Funkcjonalnie ustala articulatio genus/staw kolanowy/w pozycji wyprostnej,zgina go,odwodzi kończynę dolną.Spotyka się też twierdzenia mówiące o rotacji wew.Kontroluje przywiedzenie i stabilizuje udo i kolano w biegu w fazie podparcia.

Obecnie uważa się,że przyczyną ITBS jest nacisk skróconego pasma na tkankę łączną.Tkankę/mocno unerwioną i unaczynioną/leżącą między nim a kością.Poprzednio mówiono o tarciu o nadkłykieć.

Przeważnie stan zapalny wywołuje ból w okolicy bocznej kolana,parę centymetrów powyżej nadkłykcia bocznego os femoris.Ból występuje po 2-3 kilometrach biegu,nigdy od początku.Diagnoza nie jest skomplikowana .Występowanie bólu oraz testy Obera,Thomasa,Nobla wskażą na problemy z pasmem.Natomiast znalezienie przyczyny nie należy do prostych zadań.Czynników ryzyka jest wiele.Zaczynając od banalnych:błędy treningowe,przetrenowanie,złe miejsce treningowe/biegacze stadionowi/,obuwie/pamiętaj o wymianie co 800 km/,zła rozgrzewka i wyciszenie po wysiłku/brak prawidłowego stretchingu-PIR/.Dalej to technika:wydłużony krok,nadmierne pochylenie tułowia,zwiększona rotacja wewnętrzna kolana,rotowanie uda do wew. z wywijaniem podudzia na zewnątrz.Głębiej w las to dysbalans mięśniowy pomiędzy nadmiernie używanymi pośladkowym wielkim i naprężaczem powięzi szerokiej,a pośladkowym średnim.Prowokuje to napięcie ITB/ilotibial band/.

A w gęstym lesie:pronacyjne ustawienie stóp,supinacja/są wzmianki w literaturze/,koślawość i szpotawość kolan,różnica w długości kończyn,brak balansu czworogłowy-hamstring,asymetryczność miednicy.

Jak leczyć zespół?Główna zasada to PRICEmm.Protection-ochrona,rest-odpoczynek,ice-lód,compression-ucisk,elevation-uniesienie,m jak medication-leczenie,m jak modalities-fizykoterapia.Łagodzimy stan zapalny poprzez chłodzenie,odpoczynek od aktywności,fizykoterapię i jak trzeba środki farmakologiczne.W dalszej kolejności stretching pełny,holistyczny jednak ze szczególnym uwzględnieniem pasma.Ćwiczenia wzmacniające/pośladkowy średni/ i stabilizujące,ale również prostujące i zginające kolano.Oraz /zaznaczyć wężykiem/propiocepcja i stability core.

Kluczową sprawą jest wyrugowanie nieprawidłowości biomechanicznych.W wielu wypadkach potrzebna jest pomoc fizjoterapeuty.

Leczenie syndromu może zająć kilka tygodni,a nawet cały sezon.Warto więc profilaktycznie do rozciągania dołączyć parę ćwiczeń dedykowanych dla pasma.Zawsze pamietamy o zasadach dotyczących PIR,MET.UWAGA!Ważne.Pamiętajmy o ćwiczeniach centralnej stabilizacji.

Na zdjęciu czwartym użyto roller,ale można go zastąpić butelką 1,5 l z wodą.Moja rada-butelkę z wodą włożyć do zamrażalnika i chłodzić nie doprowadzając do przejścia do stanu stałego.Właśnie to butelka z wodą,kij od szczotki i ręcznik/wykorzystuję go nawet do ćwiczeń domowych zmysłu kinestetycznego,/to najlepsze,w wielu wypadkach, przybory do ćwiczeń.

Zespół trzaskającego biodra

Snapping hip syndrome/SHS/.Powodem charakterystycznego objawu jest przeskakiwanie dysfunkcyjnego ścięgna o wyniosłość kostną.Najczęstszą postacią zespołu jest zewnątrzstawowa,zewnętrzna gdy w trzask zaangażowane jest pasmo biodrowo piszczelowe,ścięgno TFL,pośladkowego średniego i wielkiego oraz krętarz większy.Konflikt tych struktur może doprowadzić do przyparcia i powstania zapalenia kaletki krętarzowej oraz znacznego bólu.

Kolejna postać to zewnątrzstawowa,wewnętrzna gdzie trzask wywołuje ścięgno m.biodrowo lędźwiowego lub ścięgno mięśnia prostego uda.W wyniku zmian przeciążeniowych może dojść do zapalenia kaletki biodrowo-grzebieniowej.

Ostatni najrzadszy, wewnątrzstawowy dotyczy uszkodzeń mechanicznych stawu biodrowego.

Leczenie powinno zacząć się od fizykoterapii ponieważ mamy do czynienia ze zmienionymi zapalnie powięziami,pasmami lub ścięgnistymi częściami mięśni.Jeślinie ma uszkodzonych struktur anatomicznych usprawnianie,rehabilitacja daje dobre efekty.

 

Shin splints symptoms

Shin splints lub MTSS/medial tibial stress syndrome/ możemy  przetłumaczyć jako syndrom napięcia przyśrodkowej strony piszczeli.W powstawaniu patologii sednem może być dysbalans mięśniowy /trójgłowe a piszczelowe/i wnikające z niego nierówne obciążenie kości piszczelowej skutkujące zapaleniem okostnej /mocno unerwionej i unaczynionej/.Istnieją przypuszczenia ,że shin splints jest czasami początkiem złamania zmęczeniowego tzw.stress fracture.Należy postępować ostrożnie ,bowiem trudno rozróżnić jedno od drugiego.

Do objawów można zaliczyć ból w okolicy 1/3 dolnej, bocznej krawędzi piszczeli,tkliwość,uczucie sztywności oraz obrzęk.Uczucie bólu zwiększa się podczas biernego zginania podeszwowego oraz zginania grzbietowego z oporem.

Przyczyną może być bieganie w terenie pagórkowatym/głównie zbieganie/,bieganie po twardym podłożu,zmiana podłoża,zły dobór obuwia/ważny dobór obuwia do techniki biegu/.

Postępowanie to zaprzestanie biegania,chłodzenie lodem,jeśli jest obrzęk kompresjoterapia.Można zastosować tejpowanie/sprawdza się tejp sztywny/.Potem włączamy ćwiczenia rozciągające mięśnie brzuchate i płaszczkowaty i wzmacniające piszczelowy przedni.Stosujemy rolowanie podudzia/tył i piszczelowy/rollerem lub butelką.Okres usprawniania jest tak długi jak długi jest  okres bólu.Dopiero po tym czasie wracamy do biegania.Jeśli ból powróci musimy wydłużyć okres usprawniania w stosunku do bólowego.

Ćwiczenia.

-Chodzenie na palcach -pięty na zewnątrz i do wewnątrz,

-zginanie grzbietowe stopy z obciążeniem w staniu-zdjęcie pierwsze w drugim rzędzie

-zginanie grzbietowe stopy w siadzie/palce na wprost,bocznie,przyśrodkowo/z oporem/linka,taśma,ręka/-zdjęcie drugie w drugim rzędzie

-stretching mięśnia trójgłowego oraz mięśni przedniej strony podudzia-zdjęcia trzy,cztery drugi rząd/.Dokładny opis na stronie stretching dół ćwiczenie 9 i 10.

Ważne!Trzy przykazania biegacza.Propriocepcja,stabilizacja centralna zwana stabilizacją środka,rdzenia/stability core/ oraz stretching/niedługo obszerny atlas stretchingu/.

 

Zapalenie rozcięgna podeszwowego

Częsta przypadłość biegaczy długodystansowych.Rozcięgno to w czasie biegu bardzo ważny element.Unosi łuk podłużny stopy,powoduje supinację tyłostopia.Podatna na przeciążenia jest stopa płaska z obniżonym łukiem przy nadmiernej koślawości pięty i supinacji przodostopia.Zbyt duże napięcie mięśni łydki /głównie przemęczenie mięśnia piszczelowego tylnego/może powodować nadmierne rozciągnięcie rozcięgna. I UWAGA przyczyną mogą być zaburzenia napięcia mięśni pośladkowych.

Ostrogi piętowe są zlokalizowane zazwyczaj w strefie przyczepu ścięgna mięśnia zginacza krótkiego palców.Zmiany takie powstają miesiącami,nawet latami.Raczej nie drażnią struktur miękkich.Po pierwsze ostroga znajduje się wewnątrz rozcięgna,dwa po obciążeniu rozcięgno napina się i oddala od zmineralizowanej blizny przyczepu ścięgna mięśnia zginacza krótkiego palców.Istnienie ostrogi ma drugorzędne znaczenie.

Podstawowym objawem jest ból przyśrodkowej części podeszwy,który nasila zgięcie grzbietowe palucha.Największe epicentrum bólu zazwyczaj znajduje się na przyczepie do guza piętowego.Ból może pojawiać się podczas pierwszych kroków po wstaniu,w zależności od rozmiaru uszkodzenia może zanikać po kilkunastu minutach treningu,ale może nasilać się w trakcie treningu i trwać do kilku godzin po.

Predystynować do urazu może nadmierna pronacja stopy oraz mała elastyczność ścięgna Achillesa.Zdarza się czasem przy stopie wydrążonej.

USG jest badaniem pozwalającym na dynamiczną ocenę rozcięgna co jest kluczowe dla oceny zerwania.Oprócz badań obrazowych /RTG,USG/wykonujemy badania podoskopem,dynamiczne na ścieżce oraz elastyczności,koordynacji.Obecnie mniej mówimy o stanie zapalnym.Większy nacisk kładziemy na zmiany degeneracyjne  włókien kolagenowych rozcięgna.Gdybyśmy mieli do czynienia ze stanem zapalnym to proces leczenia trwałby tydzień ,nie parę miesięcy.

Postępowanie to zaprzestanie obciążania,chłodzenie lodem,fizykoterapia.Bardzo pomocny jest masaż punktowy oraz całego rozcięgna.Niezwykle skuteczny przeciwbólowo jest taping.Jeśli kinesio jest nieskuteczny można zastosować sztywny.Jednak ze względu na odparzenia nie nosimy go zbyt długo.Dalsza terapia to ćwiczenia wzmacniające i rozciągające i to w ujęciu holistycznym/patrz powyżej-przyczyną mogą być zaburzone napięcia mięśni pośladkowych/.Poprawa biomechaniki poprzez naukę poprawnego stawiania stopy i całej kończyny.Jeśli jest potrzeba wykonanie wkładek.

Zapalenie trzeszczek stawu śródstopno-paliczkowego/sesamoiditis/.

Rzadko opisywany w polskiej literaturze uraz.Trzeszczka ,kość trzewna,heterotropowa ,os sesamoideum powstaje w różnych miejscach.Największa to rzepka/patella/.Zajmiemy się dwoma niewielkimi kostkami u nasady dużego palca.Trudno znależć dane na temat częstotliwości występowania urazu.Jednak po opisie objawów wielu stwierdzi ich znajomość.Złamanie lub stan zapalny okolicy tych kości może być przyczyną uporczywego bólu.

Stan zapalny powstaje w wyniku powtarzanego przeciążenia przodostopia.Może ono wynikać z przetrenowania,wad biomechanicznych będących wynikiem złych bodżców treningowych.Czasem przyczyną jest nieprawidłowa budowa stopy,zbyt duże trzeszczki,supinacja lub pronacja stopy,różnica w długości kończyn/może powodować większe obciążenie np. trzeszczki przyśrodkowejnogi mocniej pracującej/.Jeśli do tego dodamy brak rozgrzewki i stretchingu to ryzyko tytułowego zaburzenia znacznie wzrasta.Warto zwrócić uwagę na obuwie.Powinno pozostawiać dużą ruchomość przodostopia.

Tylko paluch poniżej swojego stawu śródstopno-paliczkowego posiada dwie małe trzeszczki.Obie połączone są więzadłem międzytrzeszczkowym.Przyczepione są do nich więzadła trzeszczkowo-paliczkowe,śródstopno-trzeszczkowe oraz ściegno zginacza krótkiego palucha i odwodziciela palucha .Ścięgno zginacza długiego palucha przebiega w kanale ścięgnistym pomiędzy trzeszczkami.I tak mamy do czynienia z aparatem trzeszczkowym,spełniającym istotną rolę absorbującą i amortyzującą oraz zwiększającą siłę odbicia stopy w czasie chodu będąc punktem podparcia dla ścięgien zginaczy palucha,stanowiąc dla nich gładką powierzchnię ślizgu,a przy okazji je chroniąc.

Ogromne obciążenie,spora energia przenoszone przez nie,nierównowaga pomiędzy regeneracją a degradacją tkanki powoduje powstanie stanu zapalnego,a w ostateczności złamanie zmęczeniowe,trudniejsze w wyleczeniu.Zapaleniu aparatu trzeszczkowego towarzyszy łagodny ból nasilający się w czasie kontynuowania czynności obciążającej przodostopie.Przeważnie w okolicy bolesnej jest mały obrzęk lub zaczerwienienie.Ograniczona zostaje ruchomość stawu,co utrudnia chodzenie.Leczenie jest zazwyczaj zachowawcze i polega na odpoczynku /przestajemy biegać-łączny czas  bez biegania to czas trwania bólu+taki sam czas bez bólu /i stosowaniu wkładek odciążających pierwszy staw śródstopno-paliczkowy.Można zastosować taping, stabilizator sportowy/uwaga zazwyczaj jest z neoprenu , można go zakładać na jakiś czas/,chłodzenie lodem/rolowanie stopy na zamrożonej butelce z wodą/,iniekcje sterydowe,krioterapię miejscową,fizykoterapię np.laser.Ciężkie przypadki mogą wymagać unieruchomienia w gipsie marszowym przez 2-4 tygodni.Te same objawy mogą towarzyszyć złamaniu zmęczeniowemu.Kompanem złamania ostrego jest zazwyczaj krwiak.Ostre złamane to wynik zeskoku z wysokości ,przygniecenie lub nadepnięcie na stopę przez partnera.Postępowanie to unieruchomienie stopy na okres 6-8 tygodni.Obciążanie jest zabronione.Czasami konieczne jest wycięcie trzeszczki,ale tylko w ostateczności.Brak może zaburzyć funkcjonowanie stopy.

Tak małe struktury wykonujące ogrom pracy w trakcie wykonywania kroku biegowego potrzebują działań prewencyjnych.Zapewnić to może stretching zginaczy palców stopy,ćwiczenia z użyciem taśmy usprawniające mięśnie krótkie stopy oraz ukierunkowane na prawidłowe obciążanie kości śródstopia/również z użyciem piłki szwajcarskiej/,trening propriocepcji z użyciem dysku,trampoliny.

Podam trochę prostych ćwiczeń  czucia głębokiego /czucia ułożenia i pozycji ciała w przestrzeni/inaczej propriocepcji,kinestezji dla biegaczy.

Zaczynamy od nauki "skracania stopy".Dzięki temu korygujemy obciążenie,wzmacniamy mięśnie odpowiedzialne za wysklepienie.Uczymy prawidłowego ustawienia całej kończyny.Stopa ma trzy punkty podparcia-środek pięty,pierwsza i piąta kość śródstopia.Stopy oparte na podłożu.Dociskamy pierwszą kość śródstopia nie paluch.Utrzymując docisk staramy się skrócić stopę,zbliżyć palce do pięty.Palce są lużne/nie dociskamy ich do podłoża/,stopa powinna się delikatnie skrócić,wydrążenie powinno zwiększyć się.W skracanie stopy nie angażuj palców.Staraj się nie napinać mięśni podudzia i grzbietowej strony stopy.Poćwicz parę dni.

Już nie masz problemu z ćwiczeniem "krótkiej stopy".Zaczynamy komplikować zadanie.

Stanie na jednej nodze z wykorzystaniem krótkiej stopy.Dołącz ruch ramion w bok,w przód,w górę.

"Jaskółka"  na krótkiej stopie.

W staniu jedna noga oparta lekko palcami o podłoże,przysiady/do zgięcia w stawie kolanowym nie więcej niż 90 stopni/ na drugiej kończynie,na krótkiej stopie.

Wstawanie z ławeczki,krzesła ze stopami wykonującymi tzw.krótką stopę.

Główna zasada,której przestrzegamy w tych ćwiczeniach-kolano "patrzy"na drugi palec stopy.



Potrzebujesz porady dzwoń    883 920 035        lub napisz      jan.wegwerth@gmail.com

 




ćwiczenia ITBSITBSITBSrolowanie pasma
MTSSMTSSMTSSMTSS
Wpisz treść wiadomości.
Wpisz swój adres email.Przepisz kod z obrazka.